Co to jest catch-all email i jak go traktować?
Catch-all to domena, która przyjmuje każdy adres. Wyjaśniamy status risky, ryzyko wysyłki i praktyczne reguły dla kampanii B2B.
Catch-all (czasem „accept-all”) to konfiguracja serwera pocztowego, która akceptuje każdy adres w domenie — nawet jeśli skrzynka nieistniejacy@firma.pl nigdy nie została utworzona. Weryfikator SMTP często dostaje odpowiedź „OK”, mimo że nie wiemy, czy ktoś czyta tę skrzynkę.
Dlaczego catch-all to status risky, nie valid
Serwer może potwierdzić istnienie adresu na poziomie SMTP, ale:
- wiadomość może trafić do kosza lub nigdzie,
- hard bounce pojawi się dopiero po wysyłce kampanii,
- na dużych listach B2B catch-all zwiększa niepewność open rate i skargi spam.
Dlatego w EmailVerifier catch-all klasyfikujemy jako risky — z rekomendacją decyzji biznesowej, nie automatycznego wycięcia ani automatycznej wysyłki.
Kiedy wysłać, a kiedy wyciąć?
| Scenariusz | Praktyka |
|---|---|
| Cold email na dużą bazę | Rozważ wycięcie catch-all lub osobny segment z niższym wolumenem |
| Newsletter dla klientów | Często akceptowalne, jeśli adres pochodzi z legalnego źródła |
| Signup / trial | Lepiej wymagać konkretnej skrzynki; catch-all może maskować fake leady |
| Re-engagement starych list | Wyciąć catch-all razem z invalid — mniejsze ryzyko bounce |
Jak wykryć catch-all w praktyce?
Weryfikator testuje kilka losowych aliasów na tej samej domenie. Jeśli serwer akceptuje wszystkie, oznaczamy domenę jako catch-all. To heurystyka branżowa — niektóre serwery zachowują się niestandardowo, stąd status unknown przy timeoutach.
Co zrobić w panelu?
- Wgraj CSV lub użyj API verify.
- Filtruj kolumnę status = risky i powód catch-all.
- Zdecyduj: segment testowy, wycięcie albo ręczna weryfikacja kluczowych kont.
Jeden kredyt = jedna weryfikacja. Pay-as-you-go bez abonamentu — idealny do audytu przed kampanią.