Jak działa weryfikacja email?
Składnia, DNS, MX i SMTP — co dokładnie sprawdza weryfikator i czego nie robi (nie wysyła wiadomości do odbiorcy).
Weryfikacja email to kontrola techniczna adresu, a nie wysłanie testowej wiadomości do skrzynki odbiorcy. Sprawdzamy, czy adres ma sens i czy infrastruktura pocztowa wygląda na aktywną — zanim dodasz lead do CRM albo wyślesz kampanię.
Co sprawdzamy krok po kroku
- Składnia — czy adres ma poprawny format (RFC) i czy nie ma oczywistej literówki.
- DNS i MX — czy domena istnieje i czy ma serwery pocztowe.
- SMTP — czy serwer odbiorcy odpowiada na handshake bez dostarczania treści maila.
- Heurystyki — disposable, catch-all, role-based (np. info@), free vs corporate.
Żaden pojedynczy krok nie daje 100% pewności. Branża email verification łączy warstwy, bo serwery pocztowe czasem zwracają niejednoznaczne odpowiedzi (greylisting, catch-all).
Statusy, które dostaniesz
- Valid — adres wygląda na aktywny; bezpieczny do wysyłki w większości scenariuszy.
- Invalid — brak MX, martwa domena lub skrzynka, która nie istnieje.
- Risky — catch-all, disposable lub rola typu admin@; decyzja zależy od strategii.
- Unknown — serwer nie odpowiedział jednoznacznie; warto powtórzyć weryfikację.
Kiedy weryfikować?
- Przed kampanią — wycinasz hard bounce zanim ESP policzy bounce rate.
- Przy rejestracji — API w formularzu signup chroni bazę od dnia pierwszego.
- Przed importem do CRM — jednorazowy audyt listy z wielu źródeł.
Co dalej?
W EmailVerifier weryfikujesz pojedynczy adres w hero lub całą listę CSV w panelu. Jeden zweryfikowany adres = jeden kredyt, bez abonamentu i bez daty ważności kredytów.